Τα φώτα είναι που κάνουν τα χρώματα
να υπάρχουν
κι ας το ξεχνάμε
~*~
Ποιήματα που βουλιάζουν ολοένα
που δεν τα ανάσυρε κανείς
Ποιήματα που βουλιάζουν ολοένα
Μπορείς να τα ξυπνήσεις;
Μπίλη Βέμη, Τοπίο που σε λένε ποίημα, εκδ. Άγρα, 1987
Η οντολογική εμπειρία του χώρου και του χρόνου στην ποίηση του Τάσου Μπέσιου με αφορμή μια ηρακλείτεια ανάγνωση του ποιήματος «Το βασίλειο τ...